Jij maakt het verschil voor 1001 anderen

29 november
Deze week staat in het teken van andere dingen doen.

Even geen fietsen, zoals een goede vriend deze week zei: ‘neem eens een week of twee weken rust, even lekker bier drinken, dik worden en met andere dingen bezig zijn dan fietsen en in vorm blijven’.

Vorige week maandag zat ik twee uur op de tacx. Gewoon twee uur D1 uit gewoonte. Zitvlees kweken voor als ik aan het trainingsprogramma ga beginnen. Vetverbranding om mijn gewicht op peil te brengen zodat ik uiteindelijk na in juni op mijn beste gewicht aan de voet van de Alpe te staan.

Het gaat prima en ik kan een goed hoog beentempo houden, bovendien zie ik dat ik, als ik de grafiek uit de Polar op het scherm zie, dat ik een superstrak tempo gehanteerd heb. Weinig te klagen.

Het wordt kouder maar als het woensdag mooi weer is en nauwelijks wind als ik besluit om buiten te gaan fietsen. Een paar uurtjes, nu het nog kan.

Dat ik er ruim twee uur over treuzel om eindelijk te starten met aankleden, mijn eigen sportdrank te maken, de bidons te vullen, de Cube van zolder te halen en uiteindelijk dik aangekleed naar buiten te stappen is misschien al wel de voorbode van wat er staat te gebeuren.

Als ik richting Enkhuizen rij, gaat alles nog goed, maar zodra ik op de weg langs de dijk naar Andijk rij, merk ik dat ik niet in orde ben. Ik ben de linkerheup die sinds mei een beetje tegenstribbelt en de eerste 30 km altijd even moet opwarmen ineens even zat, mijn benen brengen niet de kracht die ik van ze gewend ben. Is het de koude lucht die me een kuch brengt en die ervoor zorgt dat ik niet op snelheid kom? 

Ik spartel met een gemiddelde van 27 km per uur door tot ik bij Andijk na 15 kilometer de knoop door hak; dit heeft geen zin. In plaats van de voorgenomen rit over Medemblik, Alkmaar en Hoorn sla ik in Andijk linksaf.
Naar huis. Even klaar.

Een snelle reactie op mijn tweet over dit beroerde rondje zegt me wat ik me dan al voorgenomen heb; ‘Tijd voor een weekje rust man! Zaterdag is de eerste dag van je verlof.’

Even een weekje of twee weken niet fietsen. Dit wil echter niet zeggen dat het Alpe d’HuZes avontuur ook stil zal liggen.

De veilingpagina loopt als een tierelier, ik krijg een prachtige toezegging van Dirk Jan Roeleven; een op maat gesigneerd exemplaar van zijn De Nieuwe Fiets. Verder besluit één van de vaste bezoekers en bieders van de veiling een hele mooie bijdrage te doen; uit zijn eigen verzameling stelt hij het gesigneerde Superconfex shirt van Gert Jakobs ter beschikking. Verder schitterende bijdragen van Ellen van Dijk en Laurens ten Dam. Dit motiveert.

Donderdag melden twee sponsors van vorig jaar dat ze weer sponsoren. Sniper-X uit Rotterdam doet dit voor de derde keer op rij en Teunis Industrietechniek BV steunt Alpe d’HuZes voor de tweede keer. Prachtig.

Ook is er door Rempt en Caroline een tegoedbon voor een Sauna arrangement voor twee personen in Enschede ter beschikking gesteld voor Alpe d’HuZes. Een schitterend gebaar!
Klik HIER als je voor 20 januari een dagje in Holterhof Resort wilt genieten én Alpe d’HuZes wilt steunen.

Zaterdag gaan we met vrienden naar de UVA om door Hans, voor de vaste lezers van dit blog bekend als regelmatig fietsmetgezel van Rempt en mij maar een docent Biogenetica aan deze Universiteit, ingewijd te worden in de wereld van het DNA. Een gezellige dag en bovendien ontzettend leerzaam. Er wordt heel wat afgelachen en na de afsluitende gezamelijke barbecue onder het genot van een flink aantal verschillende straffe biertjes, volgt een diep gesprek tot diep in de nacht, of eigenlijk tot vroeg in de ochtend. Dat is een tijd terug.

Zaterdag heeft mij doen inzien dat de wetenschap zo ontzettend veel inspanning moet leveren om hele kleine ontdekkingen tot ongekende mogelijkheden te laten leiden. Wij hebben zeven uur een miniscuul deeltje van deze wereld mogen zien.

Wie mijn motivatie voor deelname aan Alpe d’HuZes kent, zoals ook te lezen op deze site, weet dat er zoveel aan gelegen is dat deze wetenschappers de sleutel vinden voor het einde van kanker.

Een weekje geen fiets en geen trainen. Geen drama hoor, gewoon even nodig. De heup gaat even onder de aandacht van de fysiotherapeut komende week. De komende week zal er ook niet gefietst worden.

Maar in deze week, en anders in de vele weken die nog volgen, kunt u een bijdrage leveren aan onze strijd. Die gewoon doorgaat. De strijd die Thea bijvoorbeeld gaat winnen. Samen met Koos.

Een strijd die we met z’n allen gaan winnen. Doneer astublieft door HIER te klikken.