Jij maakt het verschil voor 1001 anderen

De dagen vliegen voorbij.

Op de dagen zelf valt dat nog wel mee, maar dat zal alles te maken hebben met het feit dat ik inmiddels al weer een tijd zonder werk ben. Met de overtuiging dat het allemaal goedkomt en deze situatie eindig is. Dat wel.

‘Dan heb je wel lekker veel tijd om te trainen voor Alpe d’HuZes’. Klopt, maar daar zit m even de kneep want het hoeft nog niet en sterker nog; het is beter dat nog niet te doen. Ondanks het feit dat de dagen voorbij vliegen en het nog maar 207 dagen duurt voordat we ‘onze’ Alpe weer gaan bedwingen, is het nog te vroeg om volle bak te knallen. Conditie vasthouden totdat ik wel mag. De handrem erop dus en een juiste balans zoeken tussen moeten en willen. Al wil ik nogal eens moeten van mezelf.

Deze week heb ik drie keer op de Tacx getraind. Misschien omdat het een beetje als spijbelen voelt om op een doordeweekse dag buiten te fietsen. En dan helemaal als het dan ook nog doordeweeks doorweekt betekent. 

Terwijl de regen met bakken naar beneden komt, heb ik woensdag een training gedaan van 5 blokjes van 20 minuten (D1/D2/D3/D2/D1) en donderdag dan 5 blokjes van ieder 5 minuten (D1-D2-D3-D2-D1) met vooraf en achteraf 10 minuten herstel. Op deze manier hou ik het leuk qua tijd, qua intensiviteit maar zeker ook qua afwisseling.

Sinds mijn training voor Alpe d’HuZes 2009 zit er een soort regelmaat in als het om sporten gaat, die er slecht uit te krijgen is. Ik wordt rusteloos als ik meer dan drie dagen aaneengesloten niet fiets.

Vandaag heb ik een enorm gezellige dag met Merel, Ayesha en Amy zijn naar de Kreadoo, en terwijl we Wicki de Viking kijken, zit ik weer op de Tacx. Omdat de film nederlands gesproken is, doe ik een duurtraining van 40 minuten D1, 20 minuten D2 en weer 40 minuten D1. Dan maakt de Tacx namelijk minder lawaai. En ik ook.

De dagen vliegen voorbij dus het duurt niet lang voordat ik volle bak mag. Tot dan ga ik volle bak met waar het echt om gaat; zoveel mogelijk geld voor de strijd tegen kanker. De veilingpagina, het zoeken naar sponsoren, de voorbereidingen voor No Surrender.

Deze maand gaan de persoonlijke deelnemerspagina’s live en kan er via I-deal gedoneerd worden. Dan mag u ook volle bak en misschien wilt u de mensen om u heen ook volle bak laten gaan.

Om met Mart Smeets te spreken: ‘Mag ik dat vragen? Ja, dat mag ik vragen!’