Jij maakt het verschil voor 1001 anderen

Het weer begint meer parten te spelen in het wel of niet buiten fietsen. Zoals misschien bekend ben ik bepaald geen tegenstander van gebruik van de Tacx, maar buiten in het zonnetje fietsen heeft, ook als het kouder is, toch de voorkeur. Al een paar keer is de overweging dat het ‘wel eens de laatste keer’ kan zijn dat we ongehinderd door regen of sneeuw buiten kunnen fietsen doorslaggevend geweest en zo ook dinsdag. Prachtig weer en waarschijnlijk de laatste zonnige dag van de week. 

In de auto onderweg naar Rheden geniet ik van het prachtige uitzicht over het IJsselmeer en verheug me op een paar zonnige uurtjes op de Posbank. Aan de overkant doemt de mist op en Flevoland is gehuld in een mystieke waas. Bij de Posbank aangekomen ben ik zelfs blij dat mijn dunne onder handschoentjes met lange vingers sinds de aanschaf in Frankrijk nog in het handschoenen vakje liggen. Want als ik bij het paviljoen op de fiets stap is het koud en mistig. Bovendien staat er ook nog een pittig windje.

Tijdens het afdalen, het klimmen en het weer afdalen naar Roosendaal rij ik de beentjes warm en doe dan de Zijpenberg, de Snippendaalseweg, vijf keer de Schietbergseweg en dan nog een keertje de Beekhuizenseweg totdat het zonnetje doorkomt. En het valt niet tegen; binnenblad gebruik ik zeker niet en achter houdt ik ook de binnenste vijf kransjes over. Even lekker zitten in het zonnetje op het terras bij het paviljoen en bijkomen met een aardbeien gebakje en een glas cola.

Dan besluit ik nog een keer de Zijpenberg, de Snippendaalseweg en nog drie keer de Schietbergseweg te doen voordat mijn benen het echt hebben gehad. Helaas heb ik mijn favoriete opgang, de Beekhuizenseweg, niet nog een paar keer kunnen doen omdat het paadje tussen het bos door meer op een mijnenveld lijkt door een bodem vol kastanjes en vooral hun schil. Nog even nagenieten van het zonnetje en een praatje met een bejaard stel dat Alpe d’HuZes een geweldige actie vind, nadat ik ze uitgelegd heb dat ik, ondanks de reclame op mijn tenue, toch echt geen profrenner ben.

Een mooie dag op de Posbank en snel weer naar huis om lekker nog met mijn meiden te kunnen eten en dan met de beentjes op de bank.

Een heel klein beetje last van mijn linker hamstring is het enigste restverschijnsel van de intensieve training en vandaag heb ik mijn rondje buik-, arm- en beenspier training ook weer gedaan. De overtollige kilo’s na de Bourgondische maanden na juni gaan er geleidelijk af zodat ik in januari op goed gewicht kan gaan trainen.

Deze week is het zoeken naar sponsors weer begonnen en na een toezegging van een (niet voor mij) anonieme sponsor van vorig jaar, volgen er al snel nog drie. Bourne Design, Tovision en ook Bruna Bovenkarspel steunen ook dit jaar Alpe d'HuZes. De kop is eraf en we gaan weer volop aan de gang om ook nieuwe sponsoren te vinden.

Leuk ook dat ik vandaag iets in de verkoop mag gooien, opbrengst geheel voor Alpe d’HuZes 2011. Klik op het onderstaande plaatje en er is vast wel iemand voor wie het een nuttige investering in de strijd tegen kanker kan zijn.