Jij maakt het verschil voor 1001 anderen

En dan is er zomaar weer een week voorbij. De teller staat op 225 dagen tot 9 juni 2011.

Dingen beginnen vorm te krijgen, Alpe d’HuZes 2011 gaat meer en meer leven en langzaam komt de instelling terug die mij vanaf januari in een hardtrainende en bloedserieuze attitude zal brengen.

Er komen steeds meer leuke en spontane reacties op mijn benadering van wielrenners en -rensters , van schrijvers, van uitgeverijen; ze staan zo open voor Alpe d’HuZes, zeggen mooie dingen toe en vaak met een persoonlijke motivatie. Mooi.

De veiling zal begin november live gaan en ik kan alvast verklappen dat er gesigneerde shirts op komen van een Nederlands kampioen, een Nederlands Kampioene, een door alle renners gesigneerd Belgisch teamshirt, boeken van een man die op zijn 50e de Mont Ventoux beklom. En nog veel meer. Hou de site in de gaten dus.

Donderdag heb ik mijn speedsensor van de Cube afgehaald en op de Concorde gemonteerd, na dinsdag heb ik de smaak te pakken en de interval die ik binnen afwerk gaat behoorlijk goed. Een ruim uur interval met hierin 6 blokken van 5 minuten D3 en 2 minuten D1; met nauwelijks verval en herstellen binnen 30-40 seconden stemt me ook positief.

Dat ik vrijdag een uurtje uittrappen nodig heb om de benen soepel te krijgen, geeft wel aan dat ik lekker getraind heb. Ook nodig omdat ik later op de dag met Tjalling naar de BikeMotion ga en om daar drie uur lang rond te lopen blijkt geen opgave. Dat we er Jan, Myrthe, Renée, Cora en collega (en kanjer in spe) en ook Klaas tegen het lijf lopen, maakt het nog leuker.

Een avondje Zesdaagse in Amsterdam op zaterdag was een mooi vervolg daarop; hapje eten met Fons, Thomas en Lennard en dan op de stalen rossen een snelle rit door de stromende regen, van hartje Amsterdam naar Sloten. Schitterend om daar te zien dat een Zesdaagse echt een volkse happening is. Zo moeten de tribunes bij het voetbal er ook ooit uitgezien hebben met bier, lekkere muziek en een beregezellige sfeer. En dit terwijl de renners op ontzaggelijke snelheid over de baan razen. Mooi ook als ik ter plekke een toezegging krijg voor een tweetal items voor de veiling. Afgesloten met een iets drogere terugrit door het nachtelijke Amsterdam en een mooi en diep gesprek met Thomas. Voor herhaling vatbaar.

Dinsdag train ik anderhalf uur in de Tacx, de buienradar heeft mij afgehouden van een rit buiten terwijl ik toch iets wil doen. Drie keer een half uur (D1-D2-D1) en dat gaat lekker. Vandaag werk ik mijn arm-, been- en buikspiertraining af en ook hier komt routine in.

De dingen krijgen vorm; de besprekingen over No Surrender op 9 april komen op gang, de veiling vult zich met prachtige items en ik sport omdat ik daar zin in heb. En ik geniet ervan.

‘Het gaat niet om de eindbestemming, het gaat om de reis zelf’ (tnx Dave!)