Jij maakt het verschil voor 1001 anderen

De prachtige strijd om de regenboogtrui, waarbij de nederlandse renners de wedstrijd kleur geven en waarbij Terpstra tot 100 meter voor de streep zomaar wereldkampioen kon worden, zorgt zondag voor een prima moraal om weer even buiten te fietsen.

Het mooie weer doet de rest en dus stap ik om 10 uur op de fiets voor een zonnige rit. Door Oosterblokker, Blokker en Hoorn over Col du Glacé, Bobeldijk, Goorn en Avenhorn en dan het dijkje op, vol in de wind de Zomerdijk op. Omdat we vandaag naar het nieuwe huis van Dennis en Marja gaan kijken, heb ik niet alle tijd en dus rij ik via Beets, Schardam en Hoorn weer huiswaarts.

Voorbij Hoorn heb ik de wind van de zijkant en een beetje tegen en ik besluit even diep te gaan. Acht kilometer lang volle bak en kijken of ik de benen even goed zeer kan en wil doen. En dat lukt zeker.

Twee uur gereden en totaal 60 kilometer op de teller zorgt voor een voldaan gevoel, de zin om te fietsen is er ineens weer. 

Wat heel veel minder leuk is, is dat de distrofie in Amy d’r voet weer terug is gekeerd. Zoals ook in het najaar van 2008 en 2009 het geval was, kan ze de voet steeds minder gebruiken zonder veel pijn te hebben. Moeilijk uit te leggen wat het inhoudt, zeker niet als ook de artsen niet kunnen vertellen waar het door komt en vooral hoe ze er snel vanaf komt. 

Maar zoals ze in 2008 meteen zei en zoals ze het ook waargemaakt heeft, is opgeven geen optie ook in dit geval van toepassing. En wij weten dat ze dat meent, op 3 juni 2009 en op 2 juni dit jaar stapte ze resoluut alle 21 bochten van Alpe d’Huez door en zo zal ze ook deze keer weer keihard werken en door de pijn heen bijten om zo snel mogelijk weer op haar voet te kunnen lopen. 

Na gisteren mijn cassette en ketting van mijn Cube maar eens vervangen te hebben, voor de eerste keer sinds ik de Cube heb en dus veel te laat, heb ik vanavond ook maar meteen een nieuwe buitenband om het achterwiel van de Concorde gelegd en de Tacx is weer van stal gehaald. Tien minuten warming up en cooling down en hiertussen zes blokken van ieder 5 minuten D3 en 2 minuten D1. En wat voelt het goed om te merken dat ik snel herstel en toch weer geniet van de brandende benen naderhand. 

Omdat ik dit kan doen. En dat kan helaas niet iedereen zeggen.